Ακούμε πολύ συχνά πως έρχεται η ανάπτυξη. Τι χρειαζόμαστε για την κάνουμε πραγματικότητα; (μοντέλο ανάπτυξης)

    • Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ στοχεύει σε μια αναπτυξιακή στρατηγική παραγωγής πλούτου από ίδιες πηγές της χώρας με επίκεντρο τη γη, την θάλασσα, τον σπάνιο φυσικό μας πλούτο και την κατάλληλη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού μας.
    • Επί πλέον, προωθούνται ειδικότερα η ναυπηγική και αμυντική βιομηχανία, ο ενεργειακός πλούτος και οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας, οι νέες τεχνολογίες, η έρευνα και η καινοτομία, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, καθώς  και επί μέρους ανταγωνιστικοί τομείς της οικονομίας. Η ενίσχυση της εσωτερικής ζήτηση, της ελληνικής παραγωγής και  της επιχειρηματικότητας αποτελούν πρώτιστη προτεραιότητα του προγράμματός μας.
    • Προβλέπεται επίσης, ο δημόσιος έλεγχος της  Τράπεζας της Ελλάδος, του Υπουργείου Οικονομικών, της Γενικής Γραμματείας δημοσίων εσόδων, της ΕΛΣΤΑΤ, των κοινωφελών, στρατηγικών και κερδοφόρων επιχειρήσεων που θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια,  καθώς και επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος των ελληνικών τραπεζών και κατάργηση του Υπερταμείου.

Πώς θα μπορούσε να αναπτυχθεί η πρωτογενής παραγωγικότητα;

Πρώτιστος στόχος μας είναι η  ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής (συμπεριλαμβανομένης της μεταποίησης  αγροδιατροφικών,θερμοκηπιακών,οικολογικώνπροϊόντων,αλιευτικών, κτηνοτροφικών και γαλακτομικών προϊόντων), του τουρισμού και ειδικότερα του ποιοτικού και εναλλακτικού τουρισμού, καθώς και  της ναυτιλίας, με παροχή κινήτρων για την προσέλκυση της ελληνόκτητης ναυτιλίας στην ελληνική σημαία και τη μεταφορά της έδρας της στον Πειραιά.

Πιστεύετε πως μπορεί να χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών;

Oσο η χώρα δεν παράγει, δεν αναπτύσσεται, δεν παράγει πλούτο, άρα δεν αυξάνει το ΑΕΠ της, η χώρα θα δανείζεται διαρκώς και θα βρίσκεται σε μία αέναη ανατροφοδότηση του χρέους της. Η μείωση του μέσου ετήσιου εισοδήματος του Ελληνα κατά 40%, η υψηλή ανεργία και η υπερφορολόγηση θα συντελέσουν , ώστε να αυξηθούν τα κόκκινα δάνεια των Τραπεζών. Η αύξηση αυτή αναγκαστικά θα δημιουργήσει τραπεζική κρίση, οι τράπεζες θα χάνουν απο την ρευστότητα τους, θα αδυνατούν να ανταποκριθούν στις βασικές λειτουργίες τους και έτσι θα δημιουργηθεί ο μονόδρομος της εκ νέου ανακεφαλοποίηση τους.

Πώς μπορούμε να προσελκύσουμε νέους επενδυτές στη χώρα μας;

Η προσέλκυση νέων επενδυτών μπορεί να γίνει μόνο με στοχευμένες εθνικές αναπτυξιακές πολιτικές, καθώς και με την μείωση των υψηλών συντελεστών φορολόγησης και των υψηλών ασφαλιστικών εισφορών.

Τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας για να προσελκύσει νέους επενδυτές είναι συγκεκριμένα:

      • H θέσπιση ενός νέου διαχρονικά δίκαιου και σταθερού  φορολογικού συστή­ματος.
      • H δραστική μείωση της χαοτικής γραφειοκρατίας.
      • Η καθιέρωση της ηλεκτρονικής αδειοδότησης των επιχειρήσεων, ώστε να αποφευχθούν οι υπόγειες συναλλαγές ενδιαφερομένων επενδυτών με εμπλεκόμενους φορείς δημοσίων υπηρεσιών.
      • Η ολοκλήρωση του εθνικού κτηματολογίου και η ολοκλήρωση των καθορισμών χρήσεων γης.
      • Η επιτάχυνση των δικαστικών αποφάσεων.
      • Ο επανακαθορισμός των αρμοδιοτήτων του ΚΑΣ και των Δασικών Υπηρεσιών, ώστε να περιοριστεί η εμπλοκή τους σε ζώνες που δεν είναι εμφανώς χαρακτηρισμένες αρχαιολογικές ή δασικές.

Ποια η λύση για τις χρεωμένες επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά;

    • Ένα από τα κορυφαία προβλήματα της Ελλάδας είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους λόγω της κρίσης, η οποία θα μπορούσε να είχε επιλυθεί πολύ εύκολα στο ξεκίνημα της, με την έκδοση εθνικών ομολόγων, με τη δρομολόγηση της αποπληρωμής των νόμιμων χρεών με δικά μας μέσα κοκ.
    • Οι άνθρωποι αυτοί, ακόμη και όταν έχουν χάσει όλα τους τα περιουσιακά στοιχεία, παραμένουν χρεωμένοι στο δημόσιο, καθώς επίσης στα ασφαλιστικά ταμεία – οπότε δεν μπορούν να δραστηριοποιηθούν ξανά, ενώ είναι κυριολεκτικά όμηροι του βρώμικου συστήματος.
    • Εκτός αυτού συνεχίζουν να επιβαρύνονται με πρόστιμα, με φόρους επιτηδεύματος κοκ., επειδή δεν υπάρχει τρόπος να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους όταν χρωστούν, ενώ ένα από τα αποτελέσματα της απαράδεκτης αυτής διαδικασίας είναι η συγκέντρωση χρεών στο δημόσιο, τα οποία δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθούν.Δυστυχώς όμως, κανένας δεν έχει ενδιαφερθεί μέχρι σήμερα να λύσει το συγκεκριμένο πρόβλημα, ούτε να «εκκαθαρίσει» τις απαιτήσεις του δημοσίου, οι οποίες εμφανίζονται άνω των 100 δις €, ενώ με τόκους και πρόστιμα πλησιάζουν τα 180 δις € που φυσικά είναι πλασματικά.
    • Κάτι ανάλογο ισχύει με τις απαιτήσεις των ασφαλιστικών ταμείων που έχουν υπερβεί τα 33 δις €, ενώ το αμέσως επόμενο πρόβλημα είναι τα κόκκινα χρέη των νοικοκυριών,τα οποία επίσης ακολουθούν μία έντονα ανοδική πορεία, χωρίς να υιοθετούνται αποτελεσματικές λύσεις.
    • Εν προκειμένω, αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μία αποτελεσματική πτωχευτική διαδικασία, κατά τα επιτυχημένα πρότυπα άλλων χωρών, η οποία να προστατεύει τους οφειλέτες από τα πάσης φύσεως «κοράκια», δίνοντας τους μία πραγματική δεύτερη ευκαιρία. Επίσης τους φορολογουμένους από τη ληστεία των τραπεζών η οποία τους έχει ήδη κοστίσει τα 41 δις € της τριπλής κεφαλαιοποίησης τους, τα 17 δις € των αναβαλλομένων φόρων, τα δεκάδες δις € των προβλέψεων τους και τον αφελληνισμό τους, ενώ αυτό που επιδιώκουν σήμερα με το «ιταλικό μοντέλο» επινόησης Black Rock, είναι η πώληση των κόκκινων δανείων με την εγγύηση του κράτους που θα το επιβαρύνει τελικά με τις διαφορές.
    • Με απλά λόγια, οι τράπεζες θέλουν να πουλήσουν τα κόκκινα δάνεια σε θυγατρικές τους που θα ονομάσουν «οχήματα ειδικού σκοπού» πάμφθηνα, με μεγάλο «κούρεμα» δηλαδή, επιβαρύνοντας το δημόσιο (άρα όλους εμάς) που θα εγγυηθεί με τη διαφορά της τιμής, με όπλο εκβιασμού το κούρεμα καταθέσεων. Έτσι οι θυγατρικές τους θα αγοράσουν τα σπίτια των Ελλήνων σε εξευτελιστικές τιμές και θα τα πουλήσουν αργότερα αρκετά ακριβότερα – οπότε με μεγάλα κέρδη.
    • Ως εκ τούτου θα ωφεληθούν αφενός μεν από τους φορολογουμένους μέσω της εγγυοδοσίας, αφετέρου από τις πωλήσεις των σπιτιών, ενώ θα τους δοθεί επί πλέον η δυνατότητα να απασχολήσουν ένα μέρος του προσωπικού τους στις θυγατρικές, απολύοντας τους αργότερα, όταν τελειώσει το πάρτι των πλειστηριασμών.
    • Στα πλαίσια αυτά, η Ελληνική Λύση έχει λύσεις στο πρόγραμμα της, χωρίς να επιτραπεί στις τράπεζες που έχουν πλέον μετατραπεί σε «κοράκια», να ληστέψουν ακόμη μία φορά τους Έλληνες. Πριν από όλα την πραγματική κεφαλαιοποίηση τους από μία κρατική επενδυτική τράπεζα που πρέπει να ιδρυθεί αμέσως, με κεφάλαια περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, έτσι ώστε να εθνικοποιηθούν, να εξυγιανθούν και να πουληθούν αργότερα με κέρδος.
    • Εν προκειμένω δεν είναι καθόλου δύσκολο να επιλυθεί το πρόβλημα της πρώτης κατοικίας, αφού τα ενυπόθηκα δάνεια αυτής της κατηγορίας ήταν μόλις 12 δις € το 2015, ενώ αξίζουν κεφαλαιακά για τις τράπεζες σήμερα, αφαιρουμένων των προβλέψεων τους, κάτω από 6 δις €.
    • Ειδικότερα, εάν δοθεί η δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να πληρώνουν τις μισές δόσεις, να διαμένουν με ενοίκιο, να τα παραδίδουν χωρίς να μένουν χρεωμένοι με το υπόλοιπο του δανείου όπως στις Η.Π.Α., να τα αγοράζουν με ένα αντίστοιχο κούρεμα, να υπαχθούν σε μία αποτελεσματική πτωχευτική διαδικασία κοκ., αντί να προσφέρονται βορά στα κοράκια, το πρόβλημα ασφαλώς θα λυνόταν γρήγορα και εύκολα, επειδή οι άνθρωποι, επιχειρηματίες και νοικοκυριά, χρειάζονται μία δεύτερη ευκαιρία και όχι εκείνα τα κόμματα που χρεοκόπησαν την Ελλάδα, καταδικάζοντας τους Έλληνες σε εξαθλιωμένους σκλάβους χρέους μίας γερμανικής αποικίας.

Είναι δεδομένο πως οι τράπεζες δεν επιθυμούν να κρατήσουν οι ίδιες τα φθηνά ακίνητα, καθώς έτσι δεν διασφαλίζεται η αξία τους και ταυτόχρονα παραμένει το κεφαλαιακό τους πρόβλημα, αλλά είναι πρόθυμες στην εύρεση μιας λύσης, ώστε να αρχίσει το δάνειο να αποπληρώνεται. Οι τράπεζες εκτιμούν άλλωστε ότι η τάση αυτή θα ενισχύεται όσο περνούν οι μήνες και αυξάνεται ο αριθμός των εκποιήσεων μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας των συμβολαιογράφων. Να σημειώσουμε εδώ πως έχουν προγραμματιστεί 8.500 πλειστηριασμών έως και το τέλος του 2018, και 25.000 για το 2019.

Το ζήτημα των συντάξεων είναι πολύ σημαντικό. Ποια η άποψή σας για τα όρια ηλικίας, τον υπολογισμό και την κατώτερη σύνταξη;

Το συνταξιοδοτικό είναι από τα πλέον κρίσιμα εθνικά κοινωνικά θέματα που ταλανίζει την χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Οσο δεν θα δημιουργείται παραγωγή πλούτου, δημιουργία θέσεων εργασίας, όσο θα αυξάνει το δημογραφικό πρόβλημα  και όσο θα διαρκεί η μετανάστευση των νέων μας στο εξωτερικό, το πρόβλημα θα επιδεινώνεται. Οσα συνταξιοδοτικά νομοσχέδια και να έρχονται, είτε για επανυπολογισμούς συντάξεων, είτε για νέα χρονικά όρια συνταξιοδότησης , το πρόβλημα θα παραμένει και απλά θα αντιμετωπίζεται ευκαιριακά και όχι ουσιαστικά. Η λύση του συνταξιοδοτικού , έρχεται μόνο με την ουσιαστική ανάπτυξη και την αύξηση των θέσεων εργασίας.

Περιουσιολόγιο: Ποια η θέση της Ελληνικής Λύσης;

    • Η πρόθεση του υπουργείου οικονομικών να δηλωθούν, καθώς επίσης να καταγραφούν όλα τα είδη της ιδιωτικής περιουσίας, ενδεχομένως για να χρησιμοποιηθούν όλα όσα δεν κατασχεθούν και πλειστηριαστούν για την εξυπηρέτηση του υπέρογκου δημοσίου χρέους της χώρας μας μέσω της φορολόγησης τους, δεν είναι απίθανο να αποτελεί την αφετηρία ενός πειράματος, το οποίο, εάν έχει τελικά επιτυχία, θα εφαρμοσθεί σε όλες τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες. Διαφορετικά πάντως δεν εξηγείται η επιμονή στο περιουσιολόγιο, όσο καλοπροαίρετος και αν είναι κανείς, ενώ το γεγονός ότι, η ΑΑΔΕ που θα το δρομολογήσει ελέγχεται από τους Γερμανούς, θυμίζει την καταμέτρηση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Εβραίων, στα πλαίσια της πολιτικής της ΑΡΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ που είχε ξεκινήσει το 1937.
    • Στην προκειμένη περίπτωση το αργότερο από το 2019 και μετά περισσότεροι από 7.000.000 Έλληνες θα κληθούν να δηλώσουν όλα τα ακίνητα και κινητά τους περιουσιακά στοιχεία, εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας, ακόμη και τα μετρητά χρήματα που έχουν στα σπίτια τους μέχρι το τελευταίο cent, τα έργα τέχνης, τα κοσμήματα κοκ. Εκτός αυτού θα πρέπει να δηλώνουν τις μεταβολές στα περιουσιακά τους στοιχεία, όταν αυτές συμβαίνουν και όχι μία φορά ετήσια, όπως συνηθίζεται παντού, γεγονός που σημαίνει ότι, όταν αγοράζουν ή πουλούν κάτι, θα είναι υποχρεωμένοι μέσα σε ένα μήνα να υποβάλλουν δήλωση τροποποίησης, ενημερώνοντας άμεσα τις φορολογικές αρχές.
    • Συνεχίζοντας, ο λόγος που θεωρείται πως έχει επιλεχθεί η Ελλάδα για το εν λόγω πείραμα, είναι αφενός μεν η παντελής έλλειψη αντίδρασης εκ μέρους των Πολιτών της στη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών που συντελείται στην επικράτεια της, αφετέρου η φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας μέσω του εκ προμελέτης εγκλήματος των μνημονίων, η οποία ολοκληρώνεται σταδιακά, με τις μαζικές κατασχέσεις και με τους πλειστηριασμούς.
    • Εξαιτίας αυτής ακριβώς της φτωχοποίησης και επειδή η φτώχεια είναι συγκριτικό μέγεθος (νοιώθουμε φτωχοί μόνο όταν ο διπλανός μας είναι πλουσιότερος), θεωρείται πως η πλειοψηφία θα αντιμετωπίσει χαιρέκακα την επιβολή φόρου σε όλους όσους θα διαθέτουν ακόμη περιουσιακά στοιχεία, οπότε όχι μόνο δεν θα εξεγερθεί αλλά, αντίθετα, θα χαρεί ενδόμυχα με αυτήν την εξέλιξη, αφού δεν θα είναι η μοναδική που θα υποφέρει.
    • Φυσικά έχει προηγηθεί η «αυτοενοχοποίηση» των Πολιτών οι οποίοι, χειραγωγούμενοι επιδέξια μέσω των ΜΜΕ, έχουν πεισθεί ανόητα πως σε αυτούς οφείλεται η υπερχρέωση της χώρας τους, μεταξύ άλλων επειδή αυτοί ψήφιζαν τους διεφθαρμένους πολιτικούς – οπότε είναι δίκαιο και σωστό να πληρώσουν το τίμημα που τους ζητείται από τους δανειστές! Ακόμη χειρότερα, παρά το ότι το τίμημα είναι υπέρογκο και απάνθρωπο, ενώ ασφαλώς δεν οφείλεται στους ίδιους, ιδίως μετά το 2010, όπως άλλωστε επιβεβαίωσε το ΔΝΤ.
    • Η τελευταία ερώτηση τώρα δεν είναι άλλη, από το ποσοστό της φορολόγησης της ιδιωτικής περιουσίας, το οποίο θα μπορούσε να επιβληθεί, κάτι που όμως θα εξαρτηθεί από το ύψος της, καθώς επίσης από την επιδιωκόμενη μείωση του δημοσίου χρέους. Για παράδειγμα, εάν τα συνολικά, ελεύθερα βαρών ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας θα ήταν 600 δις € και το χρέος θα έπρεπε να περιορισθεί στο 90% του ΑΕΠ (στα 160 δις € περίπου), από τα σημερινά 360 δις €, τότε το ποσοστό θα οριζόταν γύρω στο 30% – ποσόν που θα επιβαλλόταν μεν εφάπαξ, αλλά θα εξοφλούταν σε βάθος χρόνου.

Το περιουσιολόγιο διεθνώς

    • Συνεχίζοντας, ο βασικός στόχος της Γερμανίας είναι η υφαρπαγή της Ελλάδας, ενώ ο αντίστοιχος δικός μας πρέπει να είναι η εκδίωξη των εισβολέων, η ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, η ανάπτυξη και, το σημαντικότερο, η επιστροφή των παιδιών μας. Ένα από τα μέσα τώρα της επίτευξης του στόχου τους είναι η καταγραφή όλων των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων, έτσι ώστε να κατασχεθούν, να πλειστηριασθούν σε εξευτελιστικές τιμές και να υφαρπαχθούν τελικά, ολοκληρώνοντας την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της πατρίδας μας.
    • Εν τούτοις, είναι σωστό να αναφερθούμε στο τι ισχύει σε άλλα κράτη, γνωρίζοντας πως πολλά επιχείρησαν να το υιοθετήσουν, αλλά το εγκατέλειψαν τελικά – όπως η Αυστρία που κατάργησε το φόρο περιουσίας το 1994, η Δανία και η Γερμανία το 1997, η Ολλανδία το 2001, η Φινλανδία, η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο το 2006, ενώ η Σουηδία το 2007.
    • Σημαντικό βέβαια είναι κυρίως το τι συνέβη στη Γερμανία, όπου έως το 1996 υπήρχε αναλυτικό περιουσιολόγιο,με βάση το οποίο επιβαλλόταν φόρος περιουσίας, ενώ υπολογιζόταν στην «καθαρή» θέση του φορολογούμενου. Δηλαδή, από τη μικτή περιουσία του, κινητή και ακίνητη, τόσο στη χώρα, όσο και στο εξωτερικό, αφαιρούνταν τα συνολικά χρέη που είχε. Εν προκειμένω φαίνεται καθαρά η ληστεία στην Ελλάδα, αφού επιβάλλεται ΕΝΦΙΑ ακόμη και στα ακίνητα που είναι χρεωμένα στις τράπεζες, χωρίς να αφαιρεθεί το ενυπόθηκο δάνειο – κάτι που ασφαλώς είναι ανεπίτρεπτο.
    • Περαιτέρω στη Γερμανία, τα έσοδα δεν τα εισέπραττε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά τα επί μέρους 16 κρατίδια, ενώ ήταν συνολικού ύψους 9 δις ΓΜ – ποσόν αρκετά χαμηλό με κριτήριο τον πληθυσμό και τα περιουσιακά στοιχεία των Γερμανών, συγκρινόμενο με το θηριώδες των 3,2 δις € που πληρώνουν μόνο για τον ΕΝΦΙΑ οι κατά πολύ λιγότεροι (10 εκ. έναντι 80 εκ.) και φτωχότεροι Έλληνες.
    • Όπως γνωρίζουν τώρα πολύ καλά οι Γερμανοί, το 1995 το Ανώτατο Συνταγματικό τους Δικαστήριο κήρυξε το φόρο αντισυνταγματικό – σημειώνοντας πως δεν έχει επιβληθεί ούτε στη Μ. Βρετανία τέτοιος φόρος, ούτε στις Η.Π.Α., αφενός μεν για λόγους συνταγματικότητας, αφετέρου ένεκα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Με δεδομένο βέβαια το ότι η Ελλάδα δεν έχει Συνταγματικό Δικαστήριο, η μοναδική σχεδόν στον πλανήτη αφού διαθέτουν ακόμη και η Τουρκία ή τα Σκόπια, είναι ίσως εύκολη για τους ξένους εισβολείς η επιβολή του – όπως στην Ισπανία που τον είχε καταργήσει το 2008 και αναγκάστηκε να τον επιβάλει ξανά το 2011, ως ένα από τα μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (κάτι σαν τη δική μας «έκτακτη εισφορά»).
    • Συνεχίζοντας, μόνο η Γαλλία επέβαλλε φόρο πλούτου το 2015, στο σύνολο της αξίας της περιουσίας του κάθε νοικοκυριού – όπου αθροίζονταν τα ακίνητα, οι τραπεζικές καταθέσεις, τα χρεόγραφα, οι μετοχές, τα ασφαλιστικά συμβόλαια, τα έργα τέχνης, τα κοσμήματα, τα άλογα κοκ., ακόμα και αν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία βρίσκονταν στο εξωτερικό. O εν λόγω φόρος είχε αφορολόγητο όριο 800.000 € και οι συντελεστές του έφταναν ακόμα και το 1,5% ετησίως.
    • Εν τούτοις, επειδή ακολούθησε αμέσως μετά η φορολογική μετανάστευση των εύπορων φορολογούμενων, καθώς επίσης πωλήσεις των ακινήτων και εξαγωγή κεφαλαίων από μη κατοίκους της Γαλλίας, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη μείωση επενδύσεων, ο φόρος επιβάλλεται πλέον μόνο στην αξία της ακίνητης περιουσίας που ευρίσκεται στο εσωτερικό – κάτι σαν τον ΕΝΦΙΑ δηλαδή.
    • Τέλος, εκτός Ευρώπης μόνο η Ινδία είχε επιβάλλει φόρο στην καθαρή περιουσία των φυσικών προσώπων – τον οποίο κατήργησε πριν από ένα χρόνο. Ως εκ τούτου, εάν υιοθετηθεί το περιουσιολόγιο με σκοπό βέβαια την είσπραξη φόρων από την Ελλάδα έναντι του δημοσίου χρέους, θα πρόκειται για τη μοναδική χώρα στον πλανήτη μαζί με την Ισπανία, εξ όσων γνωρίζουμε – ενώ θα είναι ασφαλώς αντισυνταγματικό και αντίθετο με την προστασία των προσωπικών δεδομένων.